باز هم نشُد که بشه...

من اصلاً نمیفهمم چرا یه آدم الان باید از قهرمانی آلمان خوشحال شُده باشه؟ هر چقدر آلمانی ، هر چقدر هوادار... من نمیفهمم امشب چرا باید برای فیلیپ لام خوشحال کننده باشه؟ یا برای نویر و شواین اشتایگر؟ واقعاً درک نمیکنید اتفاقی که پیش اومد رو؟ امشب همه چی خراب شُد! همه چی رو از دست دادید...

دوران پدر من ، دوران پدران ما پُر از اتفاق بود ، تحول و انقلاب و جنگ و تغییر... پُر از برگهای تاریخ که بتونی باهاشون خاطره سازی و خاطره بازی کنی. اونها چمدونی از تاریخ رو با خوشون همه جا میبرن ، اونها تاریخ رو دیدن. دوران ما در عوض اتفاق خاصی نداشته ، نه اتفاقات خوبش تاریخی شده و نه اتفاقات بدش. هیچی نداریم که بخوایم بعداً به فرزندانمون تحویل بدیم ، هیچی تا امشب...

امشب میشُد جلوی اسم بزرگترین بازیکن تاریخ نوشت "لیونل مسی" ، دیگه می شُد با خیال راحت این عنوان رو به پسرک داد و لذت بُرد ، میشُد سالهای بعد ورق خوردن تاریخ رو برای بچه هاتون تعریف کنین ، میشد بگین که "پسرم ، وقتی مسی داشت جام رو بالا میبرد ، من و مامانت با هم بازی رو میدیدم" میتونستین به دخترتون بگین "نبین این بازیکنهای الانو ، من بازی مسی رو میدیدم ، همونی که یه تنو ایران رو بُرد و تیمشم قهرمان کرد" ، میتونستید بگید "بچه های خوبم ، من ورق خوردن تاریخ رو دیدم" اما نشد ... تاریخ ورق نخورد، باز هم نخورد...

امشب آلمانها نگذاشتن ما تاریخ رو با چشمامون ببینیم ، پسرک موند توی دروازه ی تاریخ... میگن چرا لیو گریه نکرد ، اون نگاه از صد تا گریه بدتر بود ، لیو داشت خودش رو توی دروازه ی ابدیت میدید ، دید که نشُد که بشه... میدید که تاریخ نه برای اون ، نه برای هیچ کس دیگه ورق نخورد. راست میگن آلمانها احساس ندارن ، قریحه هم ندارن حتی! گند زَدَن توی تاریخ ، جشن هم میگیرن! آلمانها همیشه خرابش میکنن ، همیشه...

حالا واقعاً دلیلی داره خوشحال باشید؟

/ 27 نظر / 16 بازدید
نمایش نظرات قبلی
دختر ارغوانی

چه فرقی میکنه کی تاریخ رو میسازه و کدوم ستاره مغموم و ناراحته، وقتی لا به لای همین برگ های تاریخ، توی همون شب، عروسک دختر بچه ای توی آتش شعله های خونه ی سوختش از بین میره؟ . . .

توكا

منم دلم ميخواست آرژانتيني ها خوشحالي كنن، مسي بخنده ، به جاي اون توپ جام رو بگيره تو دستاش... ولي نشد!! برد آلمان اصن انگار خيلي هيجان انگيز نبود!!

فرزاد

به حد کافی مسی افتخار کسب کرده تو زندگی فوتبالیش... ولی خب از بخت مسی نتونست مارادونا باشه و آراژانتینو به تنهایی قهرمان بکنه.. و آلمان هم نشون داد که یک تیم بودن چه قدر مهم است.. + و حق مسی هم نبود بهترین بازیکن جام شدن :))

گل گيسو

ولي من طرفدار آلمان بودم [نیشخند] راستي دارم اندازه گيري دنيا رو ميخونم بابت اين پيشنهاد خوبت سپاسگزارم خيلي خنديدم [خنده]

یک ذهن پریشان

به هرحال بنده خیلی دیر این مطلب رو خوندم و همون موقعی که تاریخ ورق نخورد خوشحالیمو بروز دادم . با عرض پوزش . :)

محمد

خیلی جالب بود... انگار خودم اینها رو نوشتم... دقیقا حسی بود که اون شب داشتم... راستی! این اولین باره که وبلاگت رو می خونم